Welke vis vangsten kunt u bij ons verwachten

U kunt natuurlijk heel gericht voor een specifieke vissoort gaan, aan technieken, goede stekken en het belangrijkste, vis ter plaatsen geen gebrek. Veel hangt natuurlijk samen met de wijze waarop men vist en de weersomstandigheden.

Graag leggen wij mensen uit wat de mogelijkheden en technieken zijn om een bepaalde vissoort te vangen. Voorwaarde is dat wel dat de soorten er ook moeten zijn en dat is op onze locatie gelukkig bijna altijd het geval. 

*     Wordt soms gevangen.

**   Wordt regelmatig gevangen.

*** Wordt altijd gevangen.

Voor sommige soorten adviseren wij Catch & Release. Deze bijzondere soorten zijn te mooi of te schaars om aan de natuur te onttrekken.  De overdaad aan te vangen vissoorten zorgt er voor dat elke gast minimaal een lekker maaltje vis voor mee naar huis vangt. Wij staan ook achter het beleid van de Noorse overheid om maximaal 15 kg vis uit Noorwegen te mogen meenemen.

KLIK OP DE VIS of visnaam voor een vergroting

Fast hook release - The Valley Disgorger

Vele, al wat langer vissende hengelsporters, kennen deze onthaker nog onder de naam van “The Valley Disgorger” de onthaaktang van Alan Taylor. Eénmaal gewend aan deze manier van onthaken wil elke sportief opererende hengelsporter niet anders meer. Het Catch & Release principe is daarmee aangevuld met het zo onbeschadigd als mogelijk terug zetten van de gevangen vis. Naar ons idee een must voor elke hengelsporter en,… een diervriendelijkere manier van onthaken ben ik nog niet eerder tegen gekomen. De Fasthook release zouden ze, wat ons betreft, verplicht bij een visvergunning moeten verstrekken. Het large model is verkrijgbaar via Visservice voor 13,95 excl. verzending. 

Bot (Platichthys Flesus) ***

De bot vangen we meestal aan ingezouten pieren of aan stripjes vis van makreel of koolvis.  Prachtig om op ondiep water te zien hoe, tijdens het binnen draaien van een vangst, vaak nog broertjes of zusjes achter de tweede beaasde haak aanzwemmen. Ze zijn qua formaat iets kleiner als de schollen die we vangen en zijn licht tot donkerbruin gevlekt. Maximumlengte ongeveer 60 centimeter.

Doornhaai (Squalus Acanthias) ** C&R

Een haaiensoort die vrij klein blijft en op de rug en borstvinnen vlijmscherpe harde doorns heeft zitten. Een prachtige sportvis met een huid als schuurpapier die vaak zelfs de dikste onderlijnen kneust tijdens een vangst. max. 1.20 mtr. Na elke vangst van een doornhaai dus zeker de onderlijn op beschadiging controleren en bij het onthaken absoluut enige voorzichtigheid in acht nemen. Vaak, als je er éénmaal één vangt, volgen er meer daar deze vis in scholen jaagt. Zo’n moment zal je op die plek geen andere soorten vangen daar deze zich alle zo snel mogelijk uit de … vinnen maken.  Een van de vissoorten die we altijd weer laten zwemmen.

Dwergbolk (Trisopterus minutus) ***

Het Kleinere nichtje van de Steenbolk dat niet veel groter wordt dan een centimeter of 20. Opvallend is de eerste rugvin die minder stekelvormig is dan die van de Steenbolk. De Dwergbolk behoort net als de Steenbolk tot de schelvisachtige herkenbaar aan de baarddraad.

Geep (Belone belone)

Deze niet met anderen te verwarren slanke gestroomlijnde zoutwater roofvis komen we net als bij ons in de Noordzee ook heel veel in Noorwegen tegen. De Geep is goed te vangen aan kleine stripjes vis onder de bekende Geepdobber of andere drijvers bij gebrek aan. Deze voornamelijk op zicht jagende roofvis met de bek van een Sailfish jaagt vooral in scholen in de oppervlaktewateren. De Geep wordt maximaal 90 cm . maar dat komt zelden nog voor.

Gevlekte Lipvis

Een van de grotere lipvissoorten die maximaal 60 centimeter kan worden. Net als de meeste andere lipvissen behoort een onregelmatige rotsachtige bodem tot hun leefgebied. Met hun vlezige snuit en lippen en typerende tanden belagen ze krabbetjes, garnalen en mosselen maar een zager of zeepiertje gaan ze ook zeker niet uit de weg. Met zijn overwegend bruinachtige rode kleur verschillen de mannetjes in kleur van de vrouwtjes lipvissen.

Qua lichaamsvorm en uiterlijke kenmerken nagenoeg identiek aan de stekelrog maar dan zoals z’n benaming verklapt, geen stekels maar glad.  De kleur varieert van Lichtbruin tot donkerbruin gevlekt. Dit stukje natuurschoon komt voor tot 120 diep op voornamelijk zandachtige, vlak tot licht glooiende, bodem. Ze leven van weekdieren en kreeftachtige en kunnen de 80 centimeter bereiken.

De Griet is een dunnere en slankere platvis dan de Tarbot. Hij heeft een speciale vorm waaraan deze vis net als de tarbot goed te herkennen is. Bijna net zo breed als dat deze vis lang is en de stand van de ogen en plaats van de bek komen sterk overeen. De Griet kan een maximumlengte bereiken van 75 cm maar wordt echter zelden groter gevangen dan 60 cm . Het is een echte viseter net als de wat grotere tarbot maar de kleinere exemplaren worden ook aan stripjes vis, zagers en zeepieren gevangen.

De heilbot (Hippoglossus Hippoglossus)  ** C&R

Op onze locatie Vevang in Noorwegen komt de heilbot veelvuldig voor. Bijna dagelijks worden er wel een paar gevangen indien...men daar ook op gaat vissen. Het vissen vraagt speciale methodes van (kunst)aas aanbieding en hengelsportmateriaal. Kunnen uitgroeien tot zware jongens en meiden en vooral vis staat bovenaan hun diner-verlanglijstje. Niet deze heilbot verwarren met de Atlantic Halibut, (Hippoglossus stenolepis) Zoek ze vooral op en nabij de bodem en vaak tijdens het binnendraaien knallen ze erop. De aanbeet en het gevecht daarna van een knappe jongen geeft iedere visser een adrenaline boost en er worden dan ook heel wat uurtjes van de visvakantie aan deze vissoort besteed. Een enkele heilbot gaat bij ons die week de pan in en...... daar is het ook "een topper" voor!!!! maar de rest gaat vrolijk Catch, photograph and release weer terug om voor nageslacht te zorgen.

Kabeljauw (Gadus morhua) ***

Al eeuwen lang één van de meest beviste vissoort die nog steeds hoog op het wensenlijstje staat van de meeste sportvissers die naar Noorwegen, IJsland en Denemarken trekken. Bij ons gaat deze wens zeker in vervulling. De kabeljauw is in het na seizoen en winter (voor ze paaien) op zijn best en kan anderhalve meter worden maar 80 cm is tegenwoordig wel het gemiddelde. De vis die bonkende hengeltoppen veroorzaakt zodra ze deze lengte benaderen of overstijgen. Niet echt een snelle vis maar wel een sterke met een grote mond. De kabeljauw voedt zich voornamelijk met krabbetjes, garnalen en vissen en de kleur van de vis verklapt vaak wat er op het menu stond. De nog niet gepaaide Kabeljauw noemen we Gul, die in gekruide brokken gefrituurd, onder andere als Kibbeling bekent staat. Gedroogde kabeljauw wordt ook stokvis genoemd en Skrei is de naam die hij krijgt in de periode tussen december en april wanneer hij vanuit de Barentszzee naar het noordwesten van Noorwegen migreert om te paaien. De naam Skrei is afgeleid van het Vikingwoord skrida, dat zoiets als ”reizen” betekent.

Gestreepte lipvis (labrus bimaculatus) ** C&R

Ook wel bonte of koekoekslipvis genoemd (Labrus mixtus)

Een van de vele Lipvissen (Labridae) uit een grote familie van ongeveer 500 verschillende soorten. Dit is het mannetje van de gestreepte lipvis die uitblinkt in kleuren pracht. Mannetjes felblauw tot 33 cm en het vrouwtje is bruin oranje tot 26 cm met drie zwarte stippen. Bijzonder: gestreepte lipvissen zijn hermafrodiet en beginnen hun leven als vrouwtje. Op een leeftijd van 7-13 jaar veranderen ze van sekse en kleur. Ze leven alleen op rotsachtige bodems waar ze kunnen schuilen en voeden zich met weekdiertjes, kreeftjes en soms onze piertjes of kleine vers aas blokjes.

Koolvis (Pollachius virens) ***

De witte koolvis (pollak) is zijn broertje. Een echte roofvis en familie van de schelvisachtige. De koolvis kan een lengte bereiken tot 1 meter en kan maximaal 25 jaar oud worden. Een echte aaseter die zijn kleinere vingenoten in scholen achterna zit. Soms werkelijk een  muur van vis onder water, waaronder zich dan de grotere vissen bevinden. De kunst is daar doorheen te komen met onze lichte pilkertjes  maar meestal lukt dat niet. Het meest in de industrie verwerkt tot vissticks en zo bij een ieder wel bekent.

Leng

De grootste tot nu toe bij ons gevangen, 1.45 cm. Deze voornamelijk visetende rover kan in 25 jaar tijd maximaal 2 mtr worden. Leeft vlak boven de bodem en heeft naast vis krabben en octopus op het menu staan. Buiten de messcherpe tanden zijn opvallend te noemen de grotere bovenkaak en de baarddraad.  

Weer een familielid van de schelvissen (Gadidae) die dicht bij de bodem, tussen de 70 en 1000 meter diepte leeft. De gemiddelde lengte van deze vis ligt rond de 60 centimeter en is bijna nooit groter gevangen dan 1 meter . De Noren en Russen drogen of zouten deze soort tot stokvis of klipvis. De Lom heeft als hoofdvoedsel vis,  kreeftachtige en schelpdieren. Optisch te herkennen als mutant van een Schelvis (de kop) en een Leng (het lijf)

Makreel (Scomber scombrus) ***

Een soort die massaal in scholen jaagt en hoofdzakelijk in de bovenste waterlagen. Als we ze vangen... zit de bak zo vol. Altijd super voor de aasvoorziening want alle lengen, lommen, zeeduivels en ook de kabeljauw happen maar wat graag in een aasflap van Makreel. Een van de vette vissoorten die naast de Zeebaars en paling het meest bekend is van het vis roken boven eikenhout. En dat doen we dan ook maar wat graag ter plekke want er gaat niets boven vers gerookte vis zo uit het vat.

Pitvis (Callionymus lyra)

De afgeplatte buik van de Pitvis verraadt dat hij op en in het zand c.q. modderbodem naar zijn voedsel zoekt. De pitvis wordt niet groter dan 25cm en in kleur verschillen de mannetjes van de vrouwtjes pitvissen. De mannetjes zijn niet alleen veel kleurrijker maar hun eerste stekelachtig rugvin is ook veel langer als die van de vrouwtjes Pitvis.

Pollak (Pollachius pollachius) ***

Gek genoeg ook wel witte koolvis genoemd terwijl de kleur veel meer goud bruin is dan die van de koolvis (zilver grijs). Wederom een schelvisachtige die qua gedrag het meest te vergelijken is met de Snoekbaars. Het meest opvallend zijn de grote ogen en de kracht en snelheid waarmee deze vis met je aasje aan de haal gaat. Goed te vangen met aasstrips maar zeer zeker ook met kunstaas. Kunnen max 1.30 cm . groot worden. Wie met shads of pluggen aan een lichte spinhengel of baitcaster in de weer gaat zal een prachtige sport beleven aan deze vis.

De Rode Poon (Chelidonichtys lucernus) *** 

Een brede familie met als belangrijkste kenmerk de harde gepantserde kop. We kennen naast de Rode Poon, de Grauwe Poon -  Chelidonichtys gurnardus en de Gestreepte Poon - Chelidonichtys lastoviza waarvan we de eerste 2 regelmatig mogen bewonderen. De Poon die soms hoorbaar geluid produceert is door onze oosterburen omgedoopt tot Knorhaan. Na de stekelige vinnen vallen de zijvinnen het meest op door hun vorm. Ovaal alsof ze weerszijde een vleugel hebben. De echte rode poon is niet te verwarren met de grauwe poon die veel vaker gevangen wordt. De echte rode poon is felrood en heeft een blauwe gloed op de rand van de borstvinnen. De grauwe poon kan ook deels een roodachtige kleur bevatten maar heeft geen echt felle kleuren. Door soms zijn grote plaatselijke aanwezigheid kunnen de ponen een ware plaag vormen voor de sportvisser die gericht op wat anders vist.

Roodbaars (Sebastes marinus) ***

Hier zijn een aantal verschillende soorten in, waaronder ook enkele dwergsoorten. De grote roodbaars kan wel 1 meter groot worden, maar deze grootte is toch zeldzaam. Vissen tot 50 cm zijn gebruikelijker en worden regelmatig gevangen. Een mooie geheel roodgekleurde vis die je met zijn grote ogen bijna loensend aankijkt als hij van grotere diepte naar boven wordt gehaald. Het is een vis en kreeftachtige eter en de Haring en Lodde behoren tot zijn favoriete voedsel. Daar de Roodbaars normaliter op wat grote dieptes leeft verrast hij vaak elke hengelsporter die hem voor het eerst vangt.

Een veel voorkomende platvis van max. een centimeter of 40.  De Schar heeft een voorkeur voor zanderige en modderige bodems waar hij met de bekende paternosters en licht lood prima bevist kan worden. Een uitgebreid eetpatroon van vissen, weekdieren, pieren, tot zelfs stekelhuidigen maken hem qua voedsel niet kieskeurig. De Schar varieert in kleur van een aantal bruintinten tot grijs bruin met kleine donkere stippen over de rug verspreid.

Scharretong (Lepidorhombus whiffiagonis) ***

De Noren noemen deze vis ook wel Flandra die ± 60 cm . groot kan worden. De vis die waarschijnlijk het meest verspeeld wordt door de glazige en kwetsbare structuur van de huid rondom het kaakgedeelte. Zo glazig dat je er zelfs doorheen kan kijken. Sta je dus te poken met een 30 of 50 lbs . boothengel is het zetten van de haak al voldoende om deze vis te verspelen. Zelfs een top sportvisser die echt wel wist wat hij deed heb ik een Scharretong aan de oppervlakte zien verspelen. Aan zijn materiaal en vistechniek lag het zeker niet, zo kwetsbaar maar daarmee ook speciaal, is de Scharretong.

Schelvis (Melanogrammus aeglefinus) **

Een sportvis die onmiskenbaar herkend kan worden aan de korte kindraad en de  duimafdruk van st.petrus zoals de legende verhaald, een zwarte vlek ter hoogte van de eerst rugvin op de zijlijn. Jonge Schelvissen vormen vaak prooidieren voor de grotere zeerovers en met name de Kabeljauw lust er wel pap van. De Schelvis leeft op een diepte van 10 tot 450 meter overwegend dicht boven de bodem en kan max. een meter worden.

Schol (Pleuronectus platessa) ***

Deze platvis (ook wel Pladijs) heeft de zo herkenbare oranje rode stippen op de rug. De exemplaren die we in Noorwegen aan de oppervlakte brengen blaken van gezondheid en passen met grote regelmaat niet in een koekenpan. Eén luxe probleem, het fileren van een schol zodat deze wel past. Ze kunnen een lengte bereiken van 90 centimeter maar dat wordt sporadisch nog gevangen. Het grootste exemplaar tot nu toe bij ons gevangen meet 62½ centimeter. Opvallend te noemen dat de grotere exemplaren Schol alleen aan iets grotere strips aasvis gevangen werden. Tot een centimeter of 40 vang je ze meestal met garnalen, pieren, schelpdiertjes of een klein stukje aasvis. De soort van wie wij de naam hebben geleend voor een van onze meest favoriete visstekken in Noorwegen, “De Schollenplaat”

Plompe bijzondere vis om te vangen met een maximumlengte van 50 centimeter. Ze komen voor tot een diepte van 400 meter en in de paaitijd (het voorjaar) legt het vrouwtje in ondiep kustwater eieren die het mannetje blijft bewaken. De eieren (Kuit) van deze vis worden ook wel verwerkt tot alternatief voor kaviaar.

Ook al weer een kabeljauwachtige herkenbaar aan de baarddraad. De Steenbolk is een scholenvis die voornamelijk garnaalachtige eet en niet groter wordt dan 30 á 40cm. Als je veel vis fileert kan je ontdekken wat er een bepaald moment bovenaan op het menu staat van de grote zoutwater rovers. Veel grotere roofvissen hebben de Steenbolk op het menu staan en soms als je een dergelijke vis vangt, zie je achter in de bek van de vis nog een Steenbolkje zitten.

Stekelrog (Raja clavata) ** C&R

Steeds vaker treffen we de stekelrog aan die niet te missen in lengterichting over de ruggengraat een imposant aantal stekeltjes bezit. De witte buik met mond ter hoogte van de ogen laten zien dat hij altijd bij en op de zo goed als vlakke bodem aast. In onze gevallen altijd gevangen aan flinke verse strips visaas. De beet registratie is ook vrij duidelijk te herkennen, geen zenuwachtig getik zoals bij de meeste platten maar een tikje, dan denk je even dat een klein visje met je haak speelt en je twijfelt, en dan,……. Een run.

Tarbot (Psetta maxima) **

De Tarbot kan zich qua kleur en huidstructuur heel makkelijk aan zijn omgeving aanpassen. Vaak donker gekleurd zonder schubben maar met vele onregelmatig verspreide vlekken en benige bobbeltjes. De grotere exemplaren van 35 cm en meer vangen we aan flinke strippen vis. De Tarbot groeit in de breedte bijna net zo hard als in de lengte en ze kunnen maximaal 1 meter lang worden. De gemiddelde grote is 50 tot 70 cm . Het vlees van de Tarbot staat bekent als delicatesse waardoor de Tarbot zwaar wordt overbevist. Zoals alle platvissen het meest voorkomend op zanderige of modderige bodemstructuren. De Tarbot is verzot op ons lokaas en dat zetten we zelf dan ook altijd in op deze soort. Zelfs in Noorwegen net zoals dat bij Tarbot op De Grevelingen ook gebeurd, met een zak Super Burley aan het anker.

Vorskwab (Raniceps raninus) *C&R

De vorskwab is een visje dat niet groter word dan een centimeter of 35. Deze Raniceps raninus behoort tot de kabeljauwachtige herkenbaar aan de baarddraad. De vorskwab lijkt echter het meest op een uit de kluiten gewassen kikkervisje. Ze houden zich het liefst op vlak boven de bodem in de wat ondiepere wateren (2 tot 20 meter ).  Onregelmatige bodem en riffen onderwater zijn de plekken waar zij zich voeden met Kreeftachtige, zeesterren, wormen en visjes zoals de grondel (Gobiidae).

Een duivels uitziend visje met stekels op de kieuwen waar u voor moet oppassen. Ze zijn niet giftig, maar kunnen wel infecties veroorzaken. De zeedonderpad is een ware alleseter die zo nu en dan onverwacht weer eens naar boven komt. Voortkomend uit de familie van 300 verschillende soorten donderpadden (Cottidae) is wel het meest opvallend dat ze zowel in zoet als zoutwater kunnen leven en de volwassen exemplaren geen zwemblaas hebben. De donderpad is geen jager en licht stil te wachten in een rotsachtige begroeide omgeving tot zijn maaltijd voorbij komt. De zeedonderpad leeft voornamelijk van kleine kreeftachtige en visjes en wordt niet groter dan 30 centimeter .

Zeeduivel (Lophius piscatorius) **

Met een hengelvormige antenne op zijn kop waar een kwastje aan hangt verleidt of lokt hij zijn prooi. De kans dat je er een vangt is echter gering daar ze vrij passief jagen. Ze liggen op de bodem te wachten en gaan geheel op in hun omgeving, tot …. er een prooi is gelokt. De Zeeduivel is een echte viseter met grote bek en daarom ook wel Hozemond genoemd. De gehele kaaklijn zit vol vlijm scherpe tanden en laten je een dergelijke vangst niet gauw vergeten. Verhoudingsgewijs blijft er van het gevangen gewicht heel weinig filet over maar dat is dan ook wel super lekker. De zeeduivel kan met 24 jaar oud de 2 meter bereiken maar rond de meter is wel het gemiddelde.

De Zeeforel die 1.40 meter groot kan worden is zilver van kleur en heeft zwarte vlekjes. Als hij geboren wordt is dat niet in zee maar in snelstromende beken of rivieren met een grind bodem waar de volwassen exemplaren paaien. Voor ze 2 jaar zijn zwemmen ze de stroom helemaal af tot in open zee. Daar verblijven ze tot ze 5 jaar zijn en groeien hard. Dan zijn ze paairijp en trekken jaarlijks terug de rivieren op om voor nageslacht te zorgen. De volwassen Zeeforel kan snelheden behalen tot 20 kilometer per uur en het schijnt dat ze instinctief altijd weer hun geboorterivier op zoeken.

Zeewolf (Anarhichas lupus) ***

Een echte bodem vis. De voornamelijk schelp en schaaldier etende Zeewolf leeft graag op rotsachtige bodems. Met een imposant kaakgestel en de geweldig grote tanden kraakt hij zonder moeite de mossels die hij van de rotsen plukt. Pas op dus voor de vingers tijdens het onthaken. Een lekker visstripje gaat hij ook niet uit de weg en zo beland hij soms als delicatesse bij ons op het bord.  De zeewolf wisselt voor ieder paarseizoen (okt-jan) zijn versleten tanden zodat hij er weer tegen aan kan. Zoals gezegd dus eigenlijk een schaaldiereter, maar wordt vaak onverwacht op andere manieren tussendoor gevangen.